Mejuto Leis, Vicente

Chofer, 23 anos. Solteiro. Veciño de Cee. Irmán de Teófilo Mejuto Leis, fusilado.

Encarcerado. Sancionado. Morte en enfrontamento.

Participou na reunión do día 18/07/1936 en Cee para facer fronte aos golpistas. Alí acoden: Manuel García Castiñeira, José Lago Fernández, Teófilo Mejuto Leis, Vicente Mejuto Leis, Perfecto Trasmonte Costa, entre outras persoas. O día 19 de xullo unha columna sae cara á Coruña na defensa da República. O día 25 de xullo teñen enfrontamentos coa Garda Civil e morre o garda municipal de Cee Pedro Ozón, Comán.

Prendérono os franquistas co seu pai o día 9 de decembro de 1936, cando estaban agochados no sobrado da súa casa.

Xulgado en consello de guerra sumarísimo na Coruña o día 04/02/1937 polo delito de auxilio á rebelión, na causa 1112/36, co resultado de sentenza a 12 anos e un día de prisión e inhabilitación absoluta segundo resolución do día 21/08/1936.

No sinalado xuízo o tribunal condenou á pena de morte a: Florentino Canosa Barreiro, Jesús Chouza Figueiras, Manuel García Castiñeira, José Lago Fernández, Domingo López Domínguez, Teófilo Mejuto Leis, Norberto Recamán Lago e Perfecto Trasmonte Costa; castigaron coa cadea perpetua a: José Díaz Cernadas, Jacobo González Mosquera e Antonio Sambade Caamaño; pena de 12 anos e un día para Vicente Mejuto Leis; ditaron sentenza de sobresemento para: Jesús Fernández Rodríguez e Manuel Lago Domínguez; declararon fuxido a Victoriano Blanco Fiuza.

Ingresado no penal do Forte de San Cristóbal o día 19/06/1937. Morte rexistrada nesta cadea como consecuencia do intento de fuga masiva do día 22/05/1938.

Morre asasinado, despois da fuga, en Esteríbar (Navarra) en loita coa forza pública franquista (así consta no seu certificado de defunción).

Soterrárono unha fosa común en Berriozar (Navarra).