Otaduy Vázquez, Marcelino

Garda xurado e avogado, 38 anos. Casou en Santiago de Compostela (A Coruña), no ano 1948, con Concepción Rodríguez. Veciño de Ourense. En 1925 tiña o destino en Donostia (Guipúscoa) e en 1930 en Santiago de Compostela (A Coruña); tamén pasou por Madrid, por Irún, por San Cristovo de Goián, Tomiño (Pontevedra) e por Pontevedra. No verán de 1936 era axente de vixilancia en Ourense.

Encarcerado.

Prendérono os franquistas despois do golpe de Estado.

Xulgado en consello de guerra en Ourense o día 23/03/1937 polo delito de auxilio á rebelión militar, na causa 598/36, co resultado de sentenza a 12 anos e un día de prisión.

Neste xuízo condenaron á pena de morte a: Marcial García Barros, Higinio López Barrio, Eduardo París Villar, Manuel Suárez Castro, Antonio Taboada Novoa e Bernabé Vecino Martín; pena de cadea perpetua para Anselmo López García; pena de 12 anos e un día para Marcelino Otaduy Vázquez; a sentenza declarou fuxidos a: Gumersindo Núñez Muñoz e Germán Rodríguez Yáñez.

Pena ordinaria conmutada pola comisión de exame de penas de Ourense.

Rematou a carreira de Dereito a principios dos anos corenta.

No ano 1942 ábreselle un expediente de responsabilidades políticas; cando pagou a sanción recuperou a libre disposición dos seus bens en maio de 1942.

Exerceu de avogado en Madrid durante o franquismo.