García Barros, Marcial

Militar e político, 47 anos. Veciño de Ourense, vivía coa súa irmá Josefa García Barros e o seu cuñado Fructuoso Manrique Martín. Tenente do corpo de Enxeñeiros e da Garda de Seguridade e Asalto, xefe deste corpo en Ourense en 1936.

Executado.

Cando se produce o golpe sedicioso estivo no Goberno Civil e evitou que se entregaran armas aos veciños, evitando o derrame de sangue.

Os franquistas detivérono despois do golpe militar.

Xulgado en consello de guerra en Ourense o día 23/03/1937 polo delito de traizón a patria, na causa 598/36, co resultado de sentenza á pena de morte.

Neste xuízo condenaron á pena de morte a: Marcial García Barros, Higinio López Barrio, Eduardo París Villar, Manuel Suárez Castro, Antonio Taboada Novoa e Bernabé Vecino Martín; pena de cadea perpetua para Anselmo López García; pena de 12 anos e un día para Marcelino Otaduy Vázquez; a sentenza declarou fuxidos a: Gumersindo Núñez Muñoz e Germán Rodríguez Yáñez.

Fusilado no Campo de Aragón do Cuartel de San Francisco, en Ourense.

Procesárono por responsabilidades políticas.