Capaz Montes, Oswaldo-Fernando de la Caridad

Militar, 42 anos. Casado con Dolores Fuentes Cascajares. Ingresou na Academia de Infantería de Toledo en 1910. Militar de Infantería, africanista. Veterano da Guerra de Marrocos, polo que obtivo por méritos de guerra (máis ben éxitos obtidos por subornos ás cabilas) varios altos cargos no protectorado. Coronel no ano 1929.

Destituído cando se proclamou a II República e Manuel Azaña Díaz destinouno para un mando nas Palmas (Gran Canaria) con praza de xeneral.

No Goberno de Alejandro Lerroux García volveu a Marrocos como delegado de Asuntos Indíxenas. Ascendérono a xeneral de brigada con efectos do día 29/08/1934. En 1934 era gobernador civil e militar de Sidi Ifni (cidade hoxe de Marrocos).

Golpista. Axustizado.

En 1936 era comandante xeral de Ceuta. É probable que estivese implicado na revolta dos militares, pero tratou de non demostralo antes de tempo; para iso preparou unha viaxe a Madrid para os días programados para o golpe. Así evitada unha toma de posición explícita.

Cando estaba en Madrid arrestárono milicianos anarquistas e internárono no cárcere Modelo da capital. Na noite do 22 ao 23 de agosto de 1936 milicianos anarquistas armados asaltaron a prisión, provocando a "Matanza de la prisión Modelo", na que fusilaron a 28/30 líderes políticos das dereitas, entre eles aos políticos Melquiades Álvarez González-Posada, José Martínez de Velasco Escolar e Manuel Rico-Avello García de Lañón, e aos falanxistas Fernando Primo de Rivera Sáenz de Heredia e Julio Ruiz de Alda Miqueleiz. O líder falanxista Raimundo Fernández-Cuesta Merelo, salvouse, igual que Ramón Serrano Suñer. Tamén executaron aos xenerais Rafael Villegas Montesinos e Oswaldo-Fernando de la Caridad Capaz Montes.