Alfeirán Carrillo, Manuel

Sindicalista, 30 anos. Casado con Carmen Arcay Castiñeiras, Paoliña; tiñan unha filla e un fillo: Carmen e Manuel. Veciños de Malpica de Bergantiños.

Vicepresidente do Sindicato de Obreiros e Profesións Varias, da CNT.

Fuxido. Exiliado.

Levaba máis dun ano agochado desde o movemento reaccionario e logo deuse á fuga.

Foxe a Francia na motora San Adrián, da que era capitán Francisco Fariña Chouciño, o día 27/06/1938; eran 26 as persoas as que escapaban. Na lancha Estrella Polar achegáronse de Malpica de Bergantiños ás Illas Sisargas, onde tiñan a motora. Despois de tres días de travesía chegaron Audierne, preto de Brest (Bretaña, Francia). Un bote de carabineiros franceses levounos diante das autoridades que lles deron a escoller entre regresar a Malpica ou pasar á zona republicana; catro homes decidiron volver á casa e o resto marcharon a Barcelona para seguir loitando contra dos franquistas.

Entre os 26 fuxidos contábanse: Manuel Alfeirán Carrillo, Cándido-Ramón Carrillo Cousillas, político; Jesús Castro Amigo, José Castro Amigo, Francisco Fariña Chouciño, mariñeiro; Miguel Garrido Blanco, motorista; Celestino Garrido Carrillo, patrón; Luis Garrido Carrillo, mariñeiro; Jesús Garrido Garrido, patrón; Pedro Garrido Varela, armador; Benigno Novo Alfeirán, mariñeiro; Luciano Rodríguez Alfeirán, armador; Manuel-L. Rodríguez Verdes, Luis Rodríguez Villar, José Sande Lois, mestre; Pedro Veres García, mariñeiro; Pedro Veres Varela, mariñeiro, e Manuel Villar Novo, patrón de cabotaxe.

As autoridades francesas devolvéronos a España, a maioría pasaron a territorio republicano. Lelo loitou nunha lancha militar republicana en Barcelona.

Causa aberta en Ferrol por rebelión militar (fuga da lancha motora San Adrián) co resultado de ser declarado fuxido e en rebeldía.

Embargáronlle os bens.

Exiliouse en Francia, onde o acolleu unha familia francesa de panadeiros. Despois do comezo da II Guerra Mundial, escapou a Oslo e alí refixo a súa vida.

Non volveu a España.