Condés Romero, Fernando

Garda civil, 29 anos. Ingresou en 1922 na Academia de Infantería de Toledo. Veterano da Guerra de Marrocos, onde coñeceu a José del Castillo Sáenz de Tejada. En 1928 ingresou na Garda Civil, pasou por Oviedo (Principado de Asturias) e Barcelona e, no ano 1933, destinárono ao Parque de Automóbiles da Garda Civil en Madrid.

Militante do PSOE como o tenente del Castillo e o capitán Carlos Faraudo de Micheo. Tomou parte no intento socialista de outubro de 1934, polo que o procesaron, expulsaron da Garda Civil, codenaron a cadea perpetua e encarceraron. Despois do triunfo da Fronte Popular (FP), amnistiárono e ascendérono a capitán. Como del Castillo e Faraudo, ingresou na Unión Militar Republicana Antifascista (UMRA) e nas Xuventudes Socialistas (XXSS).

Despois de saír do cárcere exerceu como instrutor da "Motorizada", con del Castillo e Faraudo; esta era unha organización de mozos das Xuventudes Socialistas (XXSS) de Madrid.

O día 08/05/1936 ao seu amigo Faraudo ferírono de gravidade pistoleiros falanxistas e morreu o día 9.

Ao tenente da Garda de Seguridade e Asalto, José del Castillo, amigo persoal de Luis Cuenca Estevas e de Condés, asasinárono en Madrid o día 12/07/1936 catro pistoleiros non identificados (carlistas ou falanxistas). Nesa noite concentráronse no cuartel da Garda de Asalto de Pontejos, Madrid, varios milicianos socialistas, entre eles Cuenca e o capitán Condés, clamando contra dos asasinatos dos dereitistas.

Na madrugada do día 13/07/1936 Luis Cuenca, Fernando Condés, Santiago Garcés Arroyo e varios gardas de asalto saíron en varios camións cunha listaxe de falanxistas aos que tiñan que deter. Cuenca, Condés, Garcés e varios gardas de asalto ían no camión nº 17. Despois de fracasar na captura de falanxista, algún deles propuxo pasar pola casa de José-María Gil-Robles Quiñones, ausente esa noite. Decidiron entón ir á casa de José Calvo Sotelo, conservador, monárquico e líder de Renovación Española (RE), que quedaba preto de onde se atopaban.

O deputado Calvo Sotelo protestou cando lle manifestaron que os debía acompañar á Dirección Xeral de Seguridade, dada a súa condición de parlamentario. Diante da presenza de Condés, da Garda Civil, accedeu a saír con eles. Cando non se afastaran máis de 200 metros, fixéronse dous disparos na caluga do político quen faleceu no acto. Os diferentes autores sinalan a Cuenca como o autor deses disparos.

Condés e Cuenca deron conta dos feitos as autoridades socialistas, detivéronos e interrogáronos xunto aos demais implicados. Condés incluso tiña decidido suicidarse, pero Indalecio Prieto Tuero díxolle que "lle ían sobrar ocasións para sacrificar heroicamente a súa vida na loita que, de xeito inevitable, comezará pronto, dentro duns días ou dentro dunhas horas".

Morte en combate.

Despois que comezou a guerra civil, Cuenca e Condés estiveron na fronte da serra de Madrid, onde se rexistraron as súas mortes en combate aos poucos días de comezar a loita. Condés participara antes no asalto ao Cuartel de la Montaña. Malferido de gravidade o día 26 de xullo no Alto do León, na Serra do Guadarrama, faleceu tres días despois nun hospital en Madrid.