Otero Castelao, Mariano-Manuel

Xastre e político, 29 anos. Veciño de Rianxo. Era curmán de Alfonso-Daniel-Manuel Rodríguez Castelao e casara con Encarnación Fuentes Iglesias.

Na II República elixírono concelleiro de Rianxo en marzo de 1936 polo Partido Galeguista (PG) e nomeárono síndico. Desenvolvía este cargo cando se produce o golpe de Estado de xullo.

Tiña como compañeiros na Corporación de Rianxo de 1936, entre outras persoas, a: Cándido-C. González Tarrío (alcalde), encarcerado; José-Ramón Collazo Tubío, detido e torturado; Ricardo Teijeiro Gey, exiliado.

Fuxido. Encarcerado. Exiliado.

Causa aberta en Ferrol (A Coruña) polo delito de deserción (non se ter presentado a filas) co resultado de ser declarado fuxido e en rebeldía.

Despois do golpe dos sublevados arrestárono e sometérono a un paseo figurado. Logrou fuxir do cárcere coa axuda dun amigo falanxista. Andou fuxido ata 1938 cando se presentou ao gobernador civil de Pontevedra.

Instalouse en Vigo (Pontevedra) a comezos dos corenta, onde traballou como xastre.

En decembro de 1942 detivérono, sufriu malleiras e necesitaron extirparlle o bazo.

Condenárono a tres anos na cadea, saíndo en liberdade vixiada aos 20 meses.

En marzo de 1945 detéñeno de novo, baixo a acusación de pertencer á Unión Nacional Española (UNE), xunto a: Jesús Balboa López, Manuel Montero Malvar, Jesús Pérez Bustos Ponce de León, Manuel Álvarez Díez, Cándido Comesaña Fernández, Leandro Aroca González, José Velo Mosquera, Avelino Álvarez Meana, Aníbal González Fernández e Rosa González Cabo.

Xulgado en consello de guerra na Coruña polo delito de rebelión na causa 94/45.

Neste xuízo condenaron a cadea perpetua a Francisco Rey Drox. Procesaron ademais, entre outras persoas, a: Manuel Álvarez Díez, Avelino Álvarez Meana, Leandro Aroca González, Jesús Balboa López, Estanislao Cantero Izquierdo, Pedro Cantero Izquierdo, Gaspar-Antonio Castro López, José Cerveró Ruiz, Cándido Comesaña Fernández, Rosa González Cabo, Aníbal González Fernández, Fernando López Mantiñán, Manuel Montero Malvar, Mariano-Manuel Otero Castelao, Jesús Pérez Bustos Ponce de León, Antonio Soto Magariños e José Velo Mosquera.

Pasou despois un ano agochado en Moreira, San Lourenzo de Cañón, Celanova (Ourense) con José Velo Mosquera, ata que logrou pasar a Portugal, onde embarcou para Venezuela.

Procesárono no Tribunal Rexional de Responsabilidades Políticas da Coruña e indultárono no ano 1960.

Retornou a Galicia e expulsárono de España ata tres veces. Instalouse definitivamente en Vigo en 1970, pero diante da constante vixilancia da Brigada Político Social, marchou para A Coruña, onde faleceu.