Ferrer Gándara, Miguel-Francisco

Mariñeiro, 23 anos. Veciño do Santa Uxía do Ézaro, Dumbría (A Coruña). Irmán de Eladio Ferrer Gándara, a quen sancionaron por axudalo a fuxir.

Fuxido. Exiliado.

Despois de permanecer agochados no Monte Pindo durante máis dun ano, o sábado 16/10/1937, un grupo de 13 persoas de Carnota e Dumbría decidiron facerse coa motora O As de Sel, propiedade de Antonio Sel, e escapar da guerra e da represión a que os sometían a eles e aos familiares e veciños. Baixaron ao porto do Sinal e fixéronse co barco despois de ameazar á tripulación a punta de pistola. Incautaron combustible e provisións en Corcubión e Fisterra e, no medio do temporal, puxeron rumbo a Inglaterra. Aos dous días auxiliounos e remolcounos polo vapor inglés SS Strib ata Bristol (Inglaterra). As autoridades inglesas, polo Pacto de Non Agresión, devolvéronos a Cataluña, a través de Francia, e tiveron que loitar no exército republicano.

Os 13 fuxidos eran o veciño de Lira, Carnota, Manuel Caamaño González, e os do Pindo, Carnota: Ángel Casais Caamaño; Luis Casais Casais, estudante; José-Joaquín Casais Piñeiro; José Piñeiro Casais; Manuel Piñeiro López; os irmáns Alfredo Piñeiro Riveiro e Constantino Piñeiro Riveiro. Tamén fuxiron os veciños do Ézaro: Domingo-Antonio Castro Rodríguez, Manuel-Francisco Ferrer Gándara, Manuel Lago Sambade e os irmáns Manuel Rodríguez Louro e Joaquín Rodríguez Louro.

A moitos deles procesáronos en Ferrol (A Coruña) o día 20/11/1937 polos delitos de piratería, roubo e rebeldía, na causa 474/37.

Xulgado en consello de guerra en Ferrol polo delito de deserción co resultado de ser declarado fuxido e en rebeldía.

Combate no exército republicano e ao remate da guerra civil marchou a Francia.

Tivo sorte de conseguir praza no Winnipeg para viaxar de Burdeos (Nova Aquitania, Francia) a Chile. Saíron de Francia o día 04/08/1939 e chegaron a Valparaíso o día 02/09/1939.

Neste barco fuxían uns 2200 españois, entre eles os malpicáns Ramón Arcay Novo, Ramón de Antonia; José Castro Amigo; Pedro Chouciño Fariña; Juan-Ignacio Delgado Criado; Francisco Fariña Chouciño, Francisco de Rosa; Miguel Garrido Blanco; Bernardo-Martín Garrido Carrillo; Celestino Garrido Carrillo; Jesús Garrido Garrido; Manuel-L. Rodríguez Verdes e Ramón Rojo Pazos. De Cariño fuxiron Valentín Pérez Picos e os irmáns José Pita Armada, Manuel Pita Armada e Vicente Pita Armada. Tamén se exiliaron José García García, Pepín da Lixivia, da Coruña; Miguel-Francisco Ferrer Gándara, de Carnota e Joaquín Rodríguez Louro, de Dumbría.

Morre dun infarto en Valparaíso cando miraba un partido de fútbol.