Rodríguez del Barrio, Ángel

Militar, 59 anos. Nomes de agosto de 1893 ingresou na Academia de Infantería de Toledo. Veterano das guerras de Filipinas e Marrocos. En 1916 ascendérono a coronel e en 1924 a xeneral de división.

Cando se proclamou a II República era gobernador militar de Tenerife e designárono capitán xeneral de Canarias. En setembro de 1933 era inspector xeneral do Exército. Nunca se sentiu identificado coa República.

No momento en que se produce a vitoria da Fronte Popular (FP), José-María Gil-Robles Quiñones e Francisco Franco Bahamonde, tratan de convencer ao presidente Manuel Portela Valladares para que declare o estado de guerra e non permita que gobernen os fronte-populistas. Franco contacta con Manuel Goded Llopis e con Ángel Rodríguez del Barrio para que convenceran a outros mandos para ver das posibilidades da acción; despois destas xestións, comunicáronlle a Franco o fracaso das súas conversas.

Golpista.

O día 08/03/1936 participa na reunión conspiradora da rúa Xeneral Arrando, 19, en Madrid, domicilio do deputado da CEDA, José Delgado Hernández de Tejada. Nesta reunión coincidiron: Francisco Franco Bahamonde, Luis Orgaz Yoldi, Emilio Mola Vidal, Rafael Villegas Montesinos, Joaquín Fanjul Goñi, Ángel Rodríguez del Barrio, Andrés Saliquet Zumeta, Miguel García de la Herrán Martínez, Manuel González Carrasco, Luis-Miguel Limia-Ponte Manso de Zúñiga, o coronel José-Enrique Varela Iglesias e o tenente coronel Valentín Galarza Morante, da Unión Militar Española (UME). Falaron de que era imprescindible dar un golpe de Estado, que José Sanjurjo Sacanell era o líder máis adecuado e o 20 de abril o día do pronunciamento. O día 20/04/1936 non houbo ningún movemento nos cuarteis. O Goberno republicano decatouse do suficiente como para encarcerar a Varela Iglesias e confinar a Orgaz nas Illas Canarias. Franco non contrae compromisos firmes naquela reunión.

A Rodríguez del Barrio propuxérono para encabezar a sublevación dentro da península. Tiña un cancro de estómago e atopábase moi enfermo. No último momento volveuse atrás e a sublevación pospúxose.

Cando se produce o golpe do 18 de xullo, os republicanos non o detiveron. Faleceu en novembro por mor da súa enfermidade.

O día 10/08/1936 a Rodríguez del Barrio, xa gravemente enfermo, substituiríao como vogal da Sala Militar do Tribunal Supremo Juan García Gómez-Caminero; este sería membro do tribunal que xulgou e condenou a morte ao xeneral rebelde Joaquín Fanjul Goñi.

Faleceu por mor do cancro.