Rebón Martínez, José

Metalúrxico, 24 anos. Casado con Manuela Durán Caínzos. Veciños de Cervás. Fillo de Jesús Rebón Pena, procesado. Traballou na Sociedad Española de Construcción Naval (SECN) en Ferrol (A Coruña).

Militante da UXT e da Agrupación Socialista (AS) de Ferrol desde 1930.

Fuxido. Exiliado.

Ocultouse na aldea de Cervás, con Benito Feijoo Seguín, Juan Castro Villar e Antonio Saavedra Montero.

O día 21/07/1939 a unha da mañá foxen no bou Ramón cara Inglaterra, aínda que acabaron en La Pallice (Francia), onde chegaron o día 23 de xullo os 27 fuxidos; conducíronos ao campo de concentración de Le Barcarès (Pireneos Orientais, Occitania, Francia). A fuxida organizárana os irmáns Miguel Leira Fernández e Antonio Leira Fernández, os Chuchos da Vella. Con el tamén foxe o seu futuro cuñado, Basilio Pérez Mayobre, que era concelleiro de Ares e que logo casou en Francia por poderes coa súa irmá, Celia Rebón Martínez.

No bou Ramón fuxiron 27 persoas: Luis Abella Beade; Manuel Barreiro Montero; Cipriano-Antonio Casteleiro Feal, militar; Juan Castro Villar, xornaleiro; Benito Feijoo Seguín, canteiro; Manuel Fernández García; Juan Fraga Rey; José Fuentes Justo; Manuel Fuentes Justo; Manuel Gómez Varela, xornaleiro; Moisés Lago Lorenzo, sindicalista; Marcelino Lara Viñas, mariñeiro; Rogelio Leal López, sindicalista; Juan Leal Tenreiro; Antonio Leira Fernández (organizador); Miguel Leira Fernández, (organizador); José Montero Fernández; Jesús Morgade Feal, militar; Basilio Pérez Mayobre, político; Manuel Raposo Peña, militar; José Rebón Martínez, metalúrxico; Juan Rincón Téllez, peón; Juan-José Rodríguez Díaz; Antonio Saavedra Montero, xornaleiro; Antonio Santamaría López, metalúrxico (alcalde de Ferrol); José Sequeiro Ares e Domingo Serantes Sequeiro, obreiro naval.

A tripulación do barco asaltado compoñíana: José-Antonio Sequeiro Fernández, patrón de costa; José-Ramón Sánchez Amado, maquinista, e os mariñeiros: José-Benito Brage Cartelle, Juan-Antonio Fernández López, Gabriel González Porto, José-María Martínez Martiño, Ramón Rey García, José-María Rodríguez Planas, Francisco Romualdo Martiño e Juan Sánchez Fernández.

Por mor desta fuga procesaron como persoas encubridoras, entre outras, a: Antonia Amado Varela, xornaleira; as irmás Carmen Landeira Maneiro, modista; Felicia Landeira Maneiro, traballo na casa, e Rosa Landeira Maneiro, traballo na casa, e tamén María Pazos Vázquez, traballo na casa; José-María Pérez Mayobre, militar, e Dolores Seijas Montero, xornaleira.

Xulgado en consello de guerra en Ferrol (A Coruña) polo delito de rebelión militar co resultado de ser declarado fuxido e en rebeldía.

Tiña un irmán militar no exército franquista e outro que era da Garda Civil.

Traballou nunha fábrica de avións en Toulouse (Occitania, Francia).

No ano 1942 exiliouse en México, a onde chegou a bordo do Nyassa en maio de 1942.