Vidal Pazos, Raimundo

Avogado e político, 46 anos. Eran dez irmáns. Comezou a carreira eclesiástica no Seminario de Santiago de Compostela (A Coruña), que non rematou. Licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela (USC).

Vencellado ao agrarismo, no ano 1922 era secretario da Federación Labrega de Marín e, máis tarde, presidente da Federación Provincial Labrega de Pontevedra. Un dos animadores contra as prácticas caciquís.

Participou o día 25/09/1930 no Pacto de Barrantes, que tivo lugar neste pazo de Ribadumia (Pontevedra) entre varias figuras do galeguismo e que propiciara o centrista Manuel Portela Valladares para combater as posicións gañadas por Santiago Casares Quiroga no Pacto de Lestrobe dentro do republicanismo galego. Ambos pactos preludiaban o triunfo da República en Galicia. En Barrantes defendeuse a autonomía, o anticaciquismo, a cooficialidade do idioma e o poder gobernamental desenvolvido polo pobo.

Entre os asistentes e asinantes deste pacto estiveron o centrista Manuel Portela Valladares, os galeguistas: Alfonso-Daniel-Manuel Rodríguez Castelao, Ramón Otero Pedrayo, Ramón Cabanillas Enríquez, Luis Peña Novo, Enrique Peinador Lines, Florentino López Alonso-Cuevillas e Álvaro-María de las Casas Blanco. Tamén estaban os lerrouxistas: Ramón Salgado Pérez, Raimundo Vidal Pazos e Victoriano García Martí. Os agraristas: Isidoro Millán Mariño e Basilio Álvarez Rodríguez. Os correspondentes de El Pueblo Gallego: Jesús Bal y Gay, Ramón Fernández Mato. Tamén acudiron: Laureano Gómez Paratcha, o liberal Armando Cotarelo Valledor, Valentín Paz Andrade, Elpidio Villaverde Rey, Avelino López Otero e José-María Díaz Díaz-Villamil.

Na II República aliñouse na Confederación Española de Dereitas Autónomas (CEDA) e designárono gobernador civil de Palencia (do 21/12/1935 ao 06/02/1936) e de Castellón (do 6 ao 25 de febreiro de 1936).