García Martí, Victoriano

Escritor, avogado, sociólogo e ensaísta, 55 anos. Licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela (USC) e fixo o doutoramento en Madrid. Tamén se licencio en Filosofía na Sorbona, París, en 1911.

Liberal. Amigo persoal de Manuel Azaña Díaz, quen lle propuxo unha carteira ministerial.

Colaborador de El Pueblo Gallego.

Participou o día 25/09/1930 no Pacto de Barrantes, que tivo lugar neste pazo de Ribadumia (Pontevedra) entre varias figuras do galeguismo e que propiciara o centrista Manuel Portela Valladares para combater as posicións gañadas por Santiago Casares Quiroga no Pacto de Lestrobe dentro do republicanismo galego. Ambos pactos preludiaban o triunfo da República en Galicia. En Barrantes defendeuse a autonomía, o anticaciquismo, a cooficialidade do idioma e o poder gobernamental desenvolvido polo pobo.

Entre os asistentes e asinantes deste pacto estiveron o centrista Manuel Portela Valladares, os galeguistas: Alfonso-Daniel-Manuel Rodríguez Castelao, Ramón Otero Pedrayo, Ramón Cabanillas Enríquez, Luis Peña Novo, Enrique Peinador Lines, Florentino López Alonso-Cuevillas e Álvaro-María de las Casas Blanco. Tamén estaban os lerrouxistas: Ramón Salgado Pérez, Raimundo Vidal Pazos e Victoriano García Martí. Os agraristas: Isidoro Millán Mariño e Basilio Álvarez Rodríguez. Os correspondentes de El Pueblo Gallego: Jesús Bal y Gay, Ramón Fernández Mato. Tamén acudiron: Laureano Gómez Paratcha, o liberal Armando Cotarelo Valledor, Valentín Paz Andrade, Elpidio Villaverde Rey, Avelino López Otero e José-María Díaz Díaz-Villamil.

Traslado a Madrid, traballou como secretario do Ateneo de Madrid e militou en Esquerda Republicana (ER) madrileña.

Encarcerado.

Despois do alzamento militar acusárono de ser de ER, secretario do Ateneo e de facer publicacións en xornais das esquerdas. Pasou dous anos na cadea.

Membro da Real Academia Galega (RAG) e da Real Academia Española (RAE).