Ares Pérez, Abel

Xornaleiro, 27 anos. Era un home corpulento, de 1,90 m de alto; un auténtico San Cristovo, que en ocasións axudaba aos compañeiros a salvar os regatos.

Membro da UXT e da Agrupación Socialista (AS) de Toral de los Vados.

Participou na folga xeral de outubro de 1934, feito polo que o encadearon.

Fuxido. Exiliado.

Cando se produce o golpe rebelde formou parte das milicias na defensa de Fabero (León) e logo combateu na fronte asturiana, acadando o grao de tenente do Batallón Piloño.

Despois da caída da fronte asturiana, en outubro de 1937, volveu á súa terra con nove compañeiros e pasou varios meses agochado nun burato, preto de Toral de los Vados. Botouse ao monte a finais de 1936.

Un grupo notable na Serra do Eixo era o que dirixía Manuel Álvarez Arias, Bailarín, e os seus amigos Alfredo Yáñez Domínguez, o Aguirre; Domingo Rodríguez López, o Xirolo, Inca; José Vega Seoane, o Ánimas, e outros. Ao remate de 1937 uníronselles os que procedían do Principado de Asturias, como Manuel Girón Bazán, Girón; Marcelino de la Parra Casas, Parra; Abelardo Macías Fernández, o Lebre; José Losada Yáñez (que morrería ese mesmo ano nun enfrontamento); Silverio Yebra Granja, o Atravesado; Eduardo Pérez Vega, o Tameirón; Abel Ares Pérez; Enrique Oviedo Blanco, Chapa, e varios máis.

Exerceu un claro control sobre dos seus compañeiros socialistas, actuando da cabalo entre Lugo, Ourense, O Bierzo e A Cabrera, onde formou unha partida de guerrilleiros.

Participou no Congreso de Ferradillo, en Priaranza del Bierzo, preto de Ponferrada, nos Montes Aquilianos (León) do día 24/04/1942, no que se reuniron 24 guerrilleiros de todas as tendencias políticas, asturianos, leoneses e galegos, e que deu lugar á creación da Federación de Guerrillas de León-Galicia (FG).

Elixiuse un Estado Maior dirixido por Marcelino Fernández Villanueva e no que tamén figuraban César Ríos Rodríguez, Mario Morán García, Abel Ares Pérez, Marcelino de la Parra Casas e Manuel Girón Bazán como lugartenentes. Había cinco socialistas, catro anarquistas da CNT, seis da UXT, catro comunistas e cinco sen adscrición política. A base de operacións era a Serra do Eixe, nos montes de Santa María de Casaio, Carballeda de Valdeorras (Ourense).

Os 24 asistentes a este congreso foron: Edelmiro Alonso García, Delmiro; Hilario Álvarez Méndez, Bienvenido; Abel Ares Pérez; Miguel Cuellas Gómez, Artillero; Antonio Fernández Crespo, Fuenteoliva; Marcelino Fernández Villanueva, Gafas; Manuel Girón Bazán, Girón; Manuel Gutiérrez Abella; Abelardo Gutiérrez Alba; Gerardo Lamas Cerezales; Pedro Lamas Cerezales, Pedrín; Abelardo Macías Fernández, o Lebre; Guillermo Morán García, Asturiano; Mario Morán García; Antolín Murias, Paciencia; Victorino Nieto Rodríguez, Cuñeira; Enrique Oviedo Blanco, Chapa; Marcelino de la Parra Casas, Parra; Amador Pérez Poncelas; Eduardo Pérez Vega, o Tameirón; César Ríos Rodríguez; Arcadio Ríos Rodríguez; José Vega Seoane, Ánimas, e Pedro Voces Canóniga, Pitaciega.

Axudante, con Manuel Girón Bazán, de César Ríos Rodríguez, quen estaba ao mando da I Agrupación de Guerrillas.

En 1944 acompañou a Marcelino Fernández Villanueva, Gafas, xefe do Estado Maior da FG, Abelardo Gutiérrez Alba e César Ríos Rodríguez, a Lugo para establecer contactos con outros grupos e contrarrestar a influencia dos comunistas. No seu grupo coincidiu con Silverio Yebra Granja, o Atravesado.

O día 0/12/1948, seguindo ordes do exterior, marchou para Francia pola súa conta co seu amigo Amadeo Ramón Valledor e con Matilde Franco Canedo (coa que casaría en 1951), ao considerar que non había opción de triunfo sobre os franquistas. Saíron de Lugo cara Oviedo, logo a Bilbao; por mor do mal tempo non puideron cruzar a Francia por mar e fixérono a pé, polas montañas. Chegaron a Francia o día 13/12/1948.

Traballou como albanel en Francia e en 1992 regresou ao Bierzo (León).